Terug
Arctic Explorer op 21 pk - Een levenservaring door Ansgar Olberding
Arctic Explorer op 21 pk - Een levenslange ervaring door Ansgar OlberdingEen belofte is een belofte! Dat heb ik al jaren geleerd en ik doe altijd mijn best om mijn beloften na te komen. Net als het motto "Een man moet doen wat een man moet doen". Het klinkt nogal als een macho praatje, toch? Hoe dan ook, ik schrijf dit omdat ik mezelf een paar jaar geleden, toen ik 30 was, heb beloofd: Als je uiterlijk 50 bent, moet je de Noordpool hebben verkend in een oldtimer!
Het was goed dat ik deze belofte vroeg genoeg had gedaan, zodat ik nog een paar jaar de tijd had om deze reis uit te stellen tot het volgende jaar. Zo ging dat jarenlang! Ik stelde het uit naar het volgende jaar en nog een keer naar het jaar daarna. Terwijl de tijd verstreek en ik de reis bleef uitstellen, merkte ik dat ik over twee jaar 50 jaar zou worden.
Ik moest dus beginnen met de plannen voor de superreis!
Je weet vast wel hoe dat gaat! Telkens als je van plan bent iets te doen, duikt er plotseling een situatie op waardoor je de dingen niet kunt doen zoals gepland. Ik ben nog jong van geest dus ik dacht dat ik deze reis gemakkelijk kon doen in een
caravan of iets dergelijks.
Gelukkig zag ik een paar dagen later een H-Van te koop staan. Het kon gewoon een gelukkig toeval zijn, alsof iemand iets wilde bereiken. Ik heb niet lang getwijfeld. Ik kocht de H-Van, onderhield hem en maakte hem klaar voor de verkenningstocht. Dat was het gemakkelijkste deel!... het moeilijkste was om mijn liefste vrouw ervan te overtuigen om me in deze staat te vergezellen op deze reis. Ik moest alle argumenten naar voren brengen dat de H-Van het ENIGE geschikte voertuig is
voor de Noordpool. We kunnen pauzeren wanneer we maar willen en overnachten in de bus waar we maar willen.
Mijn vrouw kent me al tientallen jaren en tolereert vaak veel van mijn bugs, maar toen ik haar mijn project vertelde, was haar onmiddellijke antwoord gewoon "NEE! We zijn geen 30 jaar meer en ik heb geen zin om nachten door te brengen in een
in een kampeervoertuig!"
Uiteindelijk had ze helemaal gelijk. Rekening houdend met de status van mijn ruggenwervel, zou ik zeggen dat het niet de juiste beslissing zou zijn. Op dat moment zag ik al mijn projecten
en dromen in het niets verdwijnen. En plotseling kwam ze terug met het geweldige idee, "Waarom nemen we de 2CV niet en kunnen we op elke etappe van de route in hotels overnachten?" Ik wilde haar net een dikke kus geven toen ik me deze route in een 21pk 2CV voorstelde?!!! Bergen
en 3000km? Twee volwassenen en wat bagage erop? Klinkt heel dapper. Ik zou nooit op dit idee gekomen zijn, speciaal voor die regio... maar goed, waarom niet. Ik kan maar beter niets zeggen over mijn zorgen, anders bedenkt ze zich misschien snel.
Ik ben één keer in Noorwegen geweest dus ik weet hoe de straten daar zijn. Mijn vrouw is tot nu toe alleen in Zweden geweest, dus ik wist wat zij niet wist!
Zweden met een overwegend vlak landschap en soms wat heuvels terwijl Noorwegen, het tegenovergestelde... overwegend heuvels, of ik zou zeggen bergen met heel weinig vlak landschap!
De komende weken was ik druk bezig met het organiseren van onze route, het zoeken van hotels, het boeken van de veerboot en alle andere bijzonderheden.
Ik had deze reis graag in de zomer gedaan. Maar in de zomer is het ons hoofdseizoen op het werk in juli/augustus. De herfst kan in die regio op deze breedtegraad behoorlijk guur zijn. Dus besloten we om aan het eind van de lente te reizen, op voorwaarde dat we uiterlijk 10 juni weer thuis zijn voor de opening van het Europees kampioenschap voetbal.
Mijn vrouw stond erop. Ik maak geen grapje, jongens... Serieus, ze maakt geen grapjes als het over voetbal gaat!
Een korte samenvatting van onze reis - Voertuig: 2CV (rouge Rio) met 21pk. Bouwjaar: 1973. Route: Rijden tot Kiel in Duitsland, veerboot naar Oslo en vanuit Oslo met de auto tot aan de Arctische cyclus en vandaar tot aan de Lofoten eilanden en verder naar Bergen met het Hurtigruten schip. Terugreis: van Bergen naar Oslo rijden en met de veerboot terug naar Kiel. Dan uiterlijk vroeg in de avond weer naar huis.
Ik weet niet hoe je het doet als je op vakantie bent. Wat ons betreft houden we ons precies aan de regels zoals ik het voorstel. Ik weet niet hoe mijn vrouw het voor elkaar heeft gekregen, maar ze heeft inderdaad alleen de strikt minimale spullen meegenomen en daarbij gelet op het gewicht van de bagage om de auto niet de steile helling op te duwen.
Wauw, ik zeg "Chapeau, Mrs. Right!" als ik denk aan alle spullen die ik in andere omstandigheden altijd meesleepte. Voor ons vertrek heb ik de auto een onderhoudsbeurt gegeven, nieuwe banden gemonteerd, natuurlijk die van Michelin, en ook een paar reserveonderdelen (alleen de essentiële) en wat gereedschap (voor het geval dat) ingepakt, die prima in de uitsparing van het reservewiel passen.
En daar zijn we dan! We kunnen eindelijk beginnen! Als je nu denkt: wat een arme jongen, die verlangt naar wat rust en een tijdje weg van alle moderne digitale wereld en zo, dan heb je het helemaal mis. Nee, niets van dit alles. Eigenlijk was en ben ik nog steeds een man van de oude stempel. Thuis hebben we geen
hebben we geen internetverbinding en gebruiken we onze mobiele telefoon niet, waarom zouden we ook? We wonen midden in een vlak bos, ver weg van de stad met zo'n slecht mobiel netwerk. We zijn dus dagelijks afgesloten van de rest van de wereld zodra we thuis zijn.
Eigenlijk is onze bedoeling voor deze reis dat we alleen maar zin hebben om iets geks te doen! En daar gaan we: 300 km tot Kiel. Omdat ik wist dat we een zware rit zouden hebben in het noordpoolgebied, dacht ik bij mezelf dat de rit naar Kiel gemakkelijk zou zijn, comfortabel rijdend achter de vrachtwagens, aan de lijzijde, net als de wielrenners in het peloton in de Tour de France. Wat een illusie! Dankzij de wind, de bagage en mijn reserveonderdelen kan ik nauwelijks 85 km/u rijden, dus zelfs de
vrachtwagens sneller dan wij. De vrachtwagenchauffeurs dachten vast dat ik misschien de landweg had gemist en per ongeluk op de snelweg was beland. Maar goed, wat maakt het uit? Ik ben op vakantie, dus ik hoef me niet te haasten.
Aangekomen in Kiel verloopt het inschepen soepel en omdat het cruiseteam zo gefascineerd was door de Lady 2CV, krijgt ze een speciale plaats op de parkeerplaats. De boottocht was rustig, we sliepen goed en genoten van een lekker Scandinavisch ontbijt voordat we van boord gingen. Ik ben enthousiast over wat ons de komende dagen te wachten staat. Ik heb 21 pk bergen en 3.000 km gereden in Noorwegen, maar toen reed ik met de Jeep
met de Jeep gereden.
De rit was dus vrij gemakkelijk, terwijl het deze keer met de 2CV een heel ander verhaal is! De eerste helling wordt afgelegd in de derde versnelling, aan 60 km/u met een motor die net zoveel lawaai maakt als een tractor. Nog twee tunnels te gaan met een helling van 7% en we zouden onze eerste 8 km hebben gehaald! Een paar meter verderop moet ik van de 3e naar de 2e versnelling schakelen met een snelheid van 30 km/u.
Wow, ik kan me de volgende 2000 km die voor ons liggen maar beter niet voorstellen.
Ik zal jullie geen verslag geven van onze reis, maar alleen een laatste ding wil ik jullie vertellen:
Dat was de beste reis die we tot nu toe hebben gemaakt. De Lady in Red bracht ons overal waar we heen wilden, we werden hartelijk ontvangen in de hotels met een vriendelijke service.
De mensen waren hartelijk en stonden allemaal versteld van de Deux Chevaux. De bouwvakkers zwaaiden vrolijk en gaven ons de indruk alsof ze zo'n spectaculair voertuig in een straatparade zagen. We reden door het noordpoolgebied bij 20 graden boven nul, hoewel het hele landschap bedekt was met sneeuw. De zon scheen meestal elke dag
waardoor we zelfs met een geopend dak konden rijden. Hoe meer we in het noorden kwamen, hoe feller de 2CV scheen als een robijn te midden van het witte weelderige landschap. Later konden we het uitgestrekte
en prachtige landschap vanaf het schip op de terugweg naar Bergen, terwijl de Lady stond bij te komen van de rit, geparkeerd tussen een Porsche en een Range Rover. De bergen, de Fjorden, de hellingen, de fascinerende mensen, de rit zelf met de Lady, het heerlijke eten, het unieke landschap,
de watervallen, de eenzaamheid en rust, het onmiddellijke gevoel van welzijn, al deze ervaringen herinneren ons eraan hoe kostbaar het leven is en dat we met volle teugen van het leven moeten genieten.
De reis was erg ontspannen met een vintage voertuig en natuurlijk met behulp van de goede oude atlaskaart.
"Wacht niet op het perfecte moment, neem het moment en maak het perfect." (Zoey Sayward)
Ga ervoor, jongens!
Met vriendelijke groet, Ansgar en Stephanie Olberding
Het was goed dat ik deze belofte vroeg genoeg had gedaan, zodat ik nog een paar jaar de tijd had om deze reis uit te stellen tot het volgende jaar. Zo ging dat jarenlang! Ik stelde het uit naar het volgende jaar en nog een keer naar het jaar daarna. Terwijl de tijd verstreek en ik de reis bleef uitstellen, merkte ik dat ik over twee jaar 50 jaar zou worden.
Ik moest dus beginnen met de plannen voor de superreis!
Je weet vast wel hoe dat gaat! Telkens als je van plan bent iets te doen, duikt er plotseling een situatie op waardoor je de dingen niet kunt doen zoals gepland. Ik ben nog jong van geest dus ik dacht dat ik deze reis gemakkelijk kon doen in een
caravan of iets dergelijks.
Gelukkig zag ik een paar dagen later een H-Van te koop staan. Het kon gewoon een gelukkig toeval zijn, alsof iemand iets wilde bereiken. Ik heb niet lang getwijfeld. Ik kocht de H-Van, onderhield hem en maakte hem klaar voor de verkenningstocht. Dat was het gemakkelijkste deel!... het moeilijkste was om mijn liefste vrouw ervan te overtuigen om me in deze staat te vergezellen op deze reis. Ik moest alle argumenten naar voren brengen dat de H-Van het ENIGE geschikte voertuig is
voor de Noordpool. We kunnen pauzeren wanneer we maar willen en overnachten in de bus waar we maar willen.
Mijn vrouw kent me al tientallen jaren en tolereert vaak veel van mijn bugs, maar toen ik haar mijn project vertelde, was haar onmiddellijke antwoord gewoon "NEE! We zijn geen 30 jaar meer en ik heb geen zin om nachten door te brengen in een
in een kampeervoertuig!"
Uiteindelijk had ze helemaal gelijk. Rekening houdend met de status van mijn ruggenwervel, zou ik zeggen dat het niet de juiste beslissing zou zijn. Op dat moment zag ik al mijn projecten
en dromen in het niets verdwijnen. En plotseling kwam ze terug met het geweldige idee, "Waarom nemen we de 2CV niet en kunnen we op elke etappe van de route in hotels overnachten?" Ik wilde haar net een dikke kus geven toen ik me deze route in een 21pk 2CV voorstelde?!!! Bergen
en 3000km? Twee volwassenen en wat bagage erop? Klinkt heel dapper. Ik zou nooit op dit idee gekomen zijn, speciaal voor die regio... maar goed, waarom niet. Ik kan maar beter niets zeggen over mijn zorgen, anders bedenkt ze zich misschien snel.
Ik ben één keer in Noorwegen geweest dus ik weet hoe de straten daar zijn. Mijn vrouw is tot nu toe alleen in Zweden geweest, dus ik wist wat zij niet wist!
Zweden met een overwegend vlak landschap en soms wat heuvels terwijl Noorwegen, het tegenovergestelde... overwegend heuvels, of ik zou zeggen bergen met heel weinig vlak landschap!
De komende weken was ik druk bezig met het organiseren van onze route, het zoeken van hotels, het boeken van de veerboot en alle andere bijzonderheden.
Ik had deze reis graag in de zomer gedaan. Maar in de zomer is het ons hoofdseizoen op het werk in juli/augustus. De herfst kan in die regio op deze breedtegraad behoorlijk guur zijn. Dus besloten we om aan het eind van de lente te reizen, op voorwaarde dat we uiterlijk 10 juni weer thuis zijn voor de opening van het Europees kampioenschap voetbal.
Mijn vrouw stond erop. Ik maak geen grapje, jongens... Serieus, ze maakt geen grapjes als het over voetbal gaat!
Een korte samenvatting van onze reis - Voertuig: 2CV (rouge Rio) met 21pk. Bouwjaar: 1973. Route: Rijden tot Kiel in Duitsland, veerboot naar Oslo en vanuit Oslo met de auto tot aan de Arctische cyclus en vandaar tot aan de Lofoten eilanden en verder naar Bergen met het Hurtigruten schip. Terugreis: van Bergen naar Oslo rijden en met de veerboot terug naar Kiel. Dan uiterlijk vroeg in de avond weer naar huis.
Ik weet niet hoe je het doet als je op vakantie bent. Wat ons betreft houden we ons precies aan de regels zoals ik het voorstel. Ik weet niet hoe mijn vrouw het voor elkaar heeft gekregen, maar ze heeft inderdaad alleen de strikt minimale spullen meegenomen en daarbij gelet op het gewicht van de bagage om de auto niet de steile helling op te duwen.
Wauw, ik zeg "Chapeau, Mrs. Right!" als ik denk aan alle spullen die ik in andere omstandigheden altijd meesleepte. Voor ons vertrek heb ik de auto een onderhoudsbeurt gegeven, nieuwe banden gemonteerd, natuurlijk die van Michelin, en ook een paar reserveonderdelen (alleen de essentiële) en wat gereedschap (voor het geval dat) ingepakt, die prima in de uitsparing van het reservewiel passen.
En daar zijn we dan! We kunnen eindelijk beginnen! Als je nu denkt: wat een arme jongen, die verlangt naar wat rust en een tijdje weg van alle moderne digitale wereld en zo, dan heb je het helemaal mis. Nee, niets van dit alles. Eigenlijk was en ben ik nog steeds een man van de oude stempel. Thuis hebben we geen
hebben we geen internetverbinding en gebruiken we onze mobiele telefoon niet, waarom zouden we ook? We wonen midden in een vlak bos, ver weg van de stad met zo'n slecht mobiel netwerk. We zijn dus dagelijks afgesloten van de rest van de wereld zodra we thuis zijn.
Eigenlijk is onze bedoeling voor deze reis dat we alleen maar zin hebben om iets geks te doen! En daar gaan we: 300 km tot Kiel. Omdat ik wist dat we een zware rit zouden hebben in het noordpoolgebied, dacht ik bij mezelf dat de rit naar Kiel gemakkelijk zou zijn, comfortabel rijdend achter de vrachtwagens, aan de lijzijde, net als de wielrenners in het peloton in de Tour de France. Wat een illusie! Dankzij de wind, de bagage en mijn reserveonderdelen kan ik nauwelijks 85 km/u rijden, dus zelfs de
vrachtwagens sneller dan wij. De vrachtwagenchauffeurs dachten vast dat ik misschien de landweg had gemist en per ongeluk op de snelweg was beland. Maar goed, wat maakt het uit? Ik ben op vakantie, dus ik hoef me niet te haasten.
Aangekomen in Kiel verloopt het inschepen soepel en omdat het cruiseteam zo gefascineerd was door de Lady 2CV, krijgt ze een speciale plaats op de parkeerplaats. De boottocht was rustig, we sliepen goed en genoten van een lekker Scandinavisch ontbijt voordat we van boord gingen. Ik ben enthousiast over wat ons de komende dagen te wachten staat. Ik heb 21 pk bergen en 3.000 km gereden in Noorwegen, maar toen reed ik met de Jeep
met de Jeep gereden.
De rit was dus vrij gemakkelijk, terwijl het deze keer met de 2CV een heel ander verhaal is! De eerste helling wordt afgelegd in de derde versnelling, aan 60 km/u met een motor die net zoveel lawaai maakt als een tractor. Nog twee tunnels te gaan met een helling van 7% en we zouden onze eerste 8 km hebben gehaald! Een paar meter verderop moet ik van de 3e naar de 2e versnelling schakelen met een snelheid van 30 km/u.
Wow, ik kan me de volgende 2000 km die voor ons liggen maar beter niet voorstellen.
Ik zal jullie geen verslag geven van onze reis, maar alleen een laatste ding wil ik jullie vertellen:
Dat was de beste reis die we tot nu toe hebben gemaakt. De Lady in Red bracht ons overal waar we heen wilden, we werden hartelijk ontvangen in de hotels met een vriendelijke service.
De mensen waren hartelijk en stonden allemaal versteld van de Deux Chevaux. De bouwvakkers zwaaiden vrolijk en gaven ons de indruk alsof ze zo'n spectaculair voertuig in een straatparade zagen. We reden door het noordpoolgebied bij 20 graden boven nul, hoewel het hele landschap bedekt was met sneeuw. De zon scheen meestal elke dag
waardoor we zelfs met een geopend dak konden rijden. Hoe meer we in het noorden kwamen, hoe feller de 2CV scheen als een robijn te midden van het witte weelderige landschap. Later konden we het uitgestrekte
en prachtige landschap vanaf het schip op de terugweg naar Bergen, terwijl de Lady stond bij te komen van de rit, geparkeerd tussen een Porsche en een Range Rover. De bergen, de Fjorden, de hellingen, de fascinerende mensen, de rit zelf met de Lady, het heerlijke eten, het unieke landschap,
de watervallen, de eenzaamheid en rust, het onmiddellijke gevoel van welzijn, al deze ervaringen herinneren ons eraan hoe kostbaar het leven is en dat we met volle teugen van het leven moeten genieten.
De reis was erg ontspannen met een vintage voertuig en natuurlijk met behulp van de goede oude atlaskaart.
"Wacht niet op het perfecte moment, neem het moment en maak het perfect." (Zoey Sayward)
Ga ervoor, jongens!
Met vriendelijke groet, Ansgar en Stephanie Olberding
Kies uw Citroën 
Kies uw Peugeot 
Bitte wählen Sie Ihren Renault 
